Het is nog maar zeven weken geleden dat Bruno Fernandes in het Manchester Opera House stond en sprak over zijn trots op de prijs van PFA Speler van het Jaar voor 2025-26. Nu staat de aanvoerder van Manchester United onder druk, omdat zijn cijfers dit seizoen duidelijk achteruitgaan. Hij heeft in 335 wedstrijden voor United al 111 doelpunten gemaakt.
De Portugese captain had toen al de Premier League- en Football Writers-prijs gewonnen. Die waren een erkenning voor zijn grote aandeel in de onverwachte derde plek van zijn ploeg. Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, waarmee hij een Premier League-record brak dat hij deelde met Thierry Henry en Kevin de Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen was Fernandes goed voor twaalf van de 21 doelpunten van United, als schutter of als voorlaatste pass. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar het Europese toptoernooi, na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf treffers. Statistisch was dat opmerkelijk, en het deed denken aan Eric Cantona in het landskampioenschap van 1995-96, toen hij zes wedstrijden achter elkaar scoorde, waarvan vijf keer in een wedstrijd waarin United maar één keer scoorde.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij,” vertelde Fernandes aan het enthousiaste publiek. “Ik ben heel trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, we spelen voor de club, we spelen voor de supporters. Er is niets specialers dan dat.”
Die woorden krijgen nu extra betekenis, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de statistieken van dit seizoen veel minder indrukwekkend.
Een zwakke start
Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van United elke minuut gespeeld. Hij heeft drie doelpunten en één assist, en die kwamen allemaal in de tweede wedstrijd van het seizoen tegen Ipswich, de enige overwinning van zijn ploeg tot nu toe.
Vergeleken met vorig seizoen gaat het eigenlijk beter. Toen scoorde hij twee keer in de eerste zes wedstrijden en gaf hij geen enkele assist. Destijds speelde Fernandes echter op de diepere middenveldpositie die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen heeft hij het op één na hoogste aantal schoten van zijn periode bij United, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste was 3,5 in 2020-21. Tegelijk is zijn aantal schoten op doel het op één na laagste, gemiddeld 0,8. Zijn kansencreatie (gemiddeld 2,5 per wedstrijd) is ook de op één na laagste van zijn tijd op Old Trafford en ligt duidelijk onder de 4,0 die hij vorig seizoen haalde.
Nog opvallender is dat hij tot nu toe maar één grote kans heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Fernandes kwam vorig seizoen gemiddeld op één grote kans per wedstrijd.
Een combinatie van Fernandes’ cijfers en zijn algemene betrokkenheid verklaart misschien deels waarom United slechts zes punten pakte uit de eerste zes wedstrijden. Dat is de slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes een oorzaak van de malaise bij United, of een symptoom ervan?
Fitheid en vertrouwen
Over de fitheid van de Portugese spelmaker bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige speler van Sporting “met pijn speelde”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de extra pauze. Daarvoor speelde hij de volledige negentig minuten in de 4-0 overwinning op de Azerbeidzjaanse kampioen Sabah FK in de Champions League.
United-trainer Michael Carrick ziet er geen probleem in, nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had last van iets, maar dat gebeurt vaak,” zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er vrijwel overheen, was vanochtend op de training erg scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Tegen het einde van vorig seizoen, toen Fernandes het productiefst was, speelde Benjamin Šeško regelmatig als spits, terwijl de veteraan Casemiro het middenveld van United als anker bezette. Van de negen competitiedoelpunten die Šeško in 2026 maakte, bereidde Fernandes er vier voor. Ook was Fernandes betrokken bij vier van de laatste vijf doelpunten die Casemiro als speler van Manchester United maakte vanaf 1 februari.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Šeško en Casemiro wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de lage loopcijfers van United nu komen doordat de 34-jarige in de zomer naar Inter Miami vertrok. Zijn positiespel en spelinzicht blijven van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen, omdat hij erop kon vertrouwen dat United bij balverlies in de omschakeling niet overspeeld zou worden.
Wat Šeško betreft: zijn nieuwe scheenbeenblessure verlengt alleen een gebrek aan betrokkenheid dat zwaar voelbaar is, en waarvoor nog geen einddatum bekend is.
Een spits die ontbreekt
De clubleiding negeerde de roep om extra aanvallende versterking in de zomer en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de afwezigheid van de Sloveen in het begin op te vangen door Mbeumo als nummer negen in te zetten, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg de taak in plaats daarvan, maar hij zakte herhaaldelijk diep weg, precies in de ruimte waar Fernandes zich ophield. De twee vonden nooit echt een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend aan. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar het lijkt wel dat zijn besluitvorming eronder lijdt.
Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei op maandag, terwijl hij vooruitkeek naar het Champions League-duel met Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plek in zijn ploeg heeft. Maar hij voegde er genoeg voorbehouden aan toe om duidelijk te maken dat het weglaten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten opkomt.
Toch moet United beter gaan spelen, en dat betekent dat Fernandes ook beter moet gaan spelen.
“Bruno is een topspeler,” zei Carrick.
“Soms lopen dingen gewoon niet mee. Soms heb je zo’n periode.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar twijfel ik niet aan.”